بازی‌هایی برای نقویت اعتماد به نفس دانش‌آموزان

این بازی ها کمک می‌کنند که دانش‌آموز در مورد خود احساس مثبتی داشته باشد هدف این است....... که فرد در خود و دیگران نکته مثبتی بیابد. کشف نکات مثبت دیگران مانع از این می‌شود که انسان فقط به خود بیندیشد. این امر در کلاس جو مثبت و حمایت کننده‌ای ایجاد می‌کند و به بهبود رابطه بین دانش‌آموزان منجر می‌شود درعین حال، به جای توجه به اختلافات و تفاوتها، شباهت‌های افراد مورد توجه قرار می‌گیرد.معلم کلاس می‌تواند هر روز یکی از کودکان را به دلیل نظر مثبت و جالبی که ابراز کرده است، تشویق کند ضمن این که لازم است در طول هفته و ماه فرصت‌هایی برای تشویق همه دانش‌آموزان برای کمک به ارتقای اعتماد به نفس آنان فراهم شود.

بازی ‌هایی برای تشویق همکاری و تقویت احساس تعلق به گروه

این نوع بازی ‌ها دانش آموزان را در بیان احساس‌هایی که به همدردی و درک بهتر از دیگری منجر میشود کمک می کنند و افراد گروه را به یکدیگر نزدیک می‌سازند ایجاد فرصتهایی برای همکاری این احساس را در دانش آموزان تقویت میکند که همه متعلق به یک گروه‌اند. یکی از تمرینها در این زمینه این است که یکی از دانش‌آموزان اطلاعاتی را در ختیار دانش‌آموز دیگر قرار می‌دهد و او اطلاعات دریافت شده را به گروه منتقل می‌کند. تمرین دیگر این است که تصویری نیمه تمام دست به دست می‌گردد و هر دانش آموز یک خط یا طرح کوچکی به آن اضافه می‌کند و بعد تصویر کامل شده که حاصل کار دسته جمعی گروه است به معرض نمایش گذاشته میشود.

بازی هایی برای ابراز احساس ها و عواطف

برای این که کودکان بتوانند از احساس ها و عواطف خود آگاهی پیدا کنند و چگونگی تسلط و کنترل بر آن ها را در خود پرورش دهند، معلم کلاس می تواند تمرین هایی برای شناخت احساس های مختلف ترتیب داده و نشان دهد که داشتن هر احساسی طبیعی است. در این مورد توجه داشته باشید که معلم هیچ احساسی را نباید ارزش گذاری کند تا دانش آموز، خود را با همه ی خصوصیات، احساس ها و عواطفی که دارند بپذیرند، نیازهای خود را که می تواند کاملا با نیازهای دیگری متفاوت باشد بشناسند، خود را با دیگری مقایسه نکنند، از اشتباهات خود نترسند و به دنبال تأیید دائمی دیگران نباشند.

باید دانست که کودکان نیز مانند بزرگ سالان می توانند خوشحال، غمگین، رنجیده، خشمگین، ناراحت یا شرمنده باشند و تنها در صورتی بر این احساس های خود مسلط می شوند که آن ها را بشناسند و درباره ی آن ها صحبت کنند. اگر دانش آموزان مایل نباشند احساسات خود را بر زبان آورند، می توانند آن را روی تکه کاغذی بنویسند و در جعبه ای در کلاس قرار دهند. معلم می تواند با خواندن کاغذها، از نظریات دانش آموزان آگاه شود و درباره ی چگونگی به وجود آمدن احساس ها و کنترل آن ها صحبت کند. باید توجه داشت که زنگ دایره جلسه ی روان درمانی نیست، اما معلم می تواند نظریات شاگردان را در مورد احساسی که دارند، تکرار یا خلاصه کند. در این جلسات بهتر است از صحبت کردن درباره ی مسائل خانوادگی که حل آن از عهده ی دانش آموزان خارج است،